#۲۹ تعویق و تعلل

 خیلی از عزیزانم برایم نوشته بودند که هر سال برنامه‌ریزی کرده‌اند ولی موفق نشدند اجرا کنند. امسال باز هم همان آرزوها را نوشتند و امکان دارد  باز هم انجام ندهند. برای همین تصمیم گرفتم این سری از اپیزودهای طرحی‌نو دراندازیم  را همچنان ادامه بدهم تا آنجا که امسال یاد بگیریم چطور رزولوشن یا برنامه‌ایی که برای سال جدید می نویسیم را  انجام دهیم. در این قسمت موضوع تعلل را ادامه می‌دهیم.

 همه‌ی ما رویاها و اهدافی‌ در سر داریم و این هیچ ربطی به خودخواهی یا جاه‌طلبی ناسالم ندارد. این که رویاهایی داریم، دلیل دارد. دلیلش اینست که همه مستعد هستیم تا تبدیل به چیزی بشویم یا چیزی را خلق کنیم که در ذهنمان داریم و درموردش فکر می‌کنیم. یکی از نیازهایی که داریم اینست که پتانسیل‌های درونمان را بتوانیم ببینیم و استعدادهایی که داریم را بتوانیم شکوفاشان کنیم . این یک نیاز است، که در ما وجود دارد.

 مثل درخت‌ها که الان در فصل بهار پر از شکوفه شدند. نمی‌دانم صدای بک‌گراند چطور قرار است ضبط شود ولی اینجا دارم از نیاز ما به خودشکوفایی صحبت می‌کنم که جزء نیازهای‌ست که در راس هرم مازلو قرار دارد. اگر بخوام توضیح کوچیکی در مورد طبقات مدل نیازهای مزلو براتان بگویم از پایین به بالا؛ اول نیازهای فیزیولوژیک انسان است. مثل نیاز به آب، غذا، مسکن و طبقه‌ی بعد نیازهای امنیتی‌ قرار دارد. این دو نیاز یعنی فیزیولوژیک و امنیتی را نیازهای اساسی می‌گویند که فکر می‌کنم همه‌ی شنوندگان پادکست تا حدود زیادی از این نیازهای زیستی‌شان مرتفع شده‌اند که می توانند شنونده‌ی پادکست باشند.

و اما مرحله بعد نیازهای روانی فرد قرار می‌گیرد که شامل طبقه‌ی نیاز عشق و احساس تعلق است. داشتن خانواده و دوست و فعالیت‌های اجتماعی و طبقه‌ی بعدی نیاز به احترام و احساس منزلت و رضایت است. شامل احترام به‌خود و عزت و اعتماد به‌نفس می‌شود. ما که پادکست گوش می‌کنیم و علاقمند به توسعه‌فردی هستیم، عموما در این طبقات هستیم و تمایل داریم که این نیازهایمان مرتفع شود.

و در نهایت می‌رسیم به نیاز خودشکوفایی. خلاقیت 

 به این معنا که می‌خواهیم بهترین خودمان را، نه به صورت نمایشی بلکه به‌صورت “اصیل”، به منصه‌ی ظهور بگذاریم و خلق کنیم آن مجسمه‌ای را که با تراشیدن اضافات از دل سنگ بیرون می‌آید. درواقع آن‌چیزی را که در توانایی درون ماست. آ‌ن‌چیزی که ما داریمش نه آن‌چیزی که مد روز و دیگران بخواهند به زور به ما بچسبانند. و ما برای جلب رضایت و لایک گرفتن، ویترین بسازیم و نمایش بدهیم.